Прыназоўнік у беларускай мове

Description

Мінск: Выдавецтва Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1971. — 224 с.ЗМЕСТ. Прадмова. Граматычная характарыстыка прыназоўніка. Фарміраванне сучаснай сістэмы беларускіх прыназоўнікаў Марфаналагічная характарыстыка прыназоўнікаў. Фаналагічная структура прыназоўнікаў. Фанемныя альтэрнацыі ў прыназоўніках. Варыянты прыназоўнікаў. Фанетычныя варыянты. Арфаграфічныя варыянты. Акцэнталагічныя варыянты. Фанематычныя варыянты. Варыянты-сінонімы. Аб варыянтнасці вытворных прыназоўнікаў. Ужыванне прыназоўнікаў з формамі ўскосных склонаў (Прыназоўнік і склонавая форма). Класіфікацыя прыназоўнікаў у залежнасці ад склонавай формы кіруемага слова. Ужыванне прыназоўнікаў з формамі аднаго або некалькіх склонау. Функцыянальнае значэнне прыназоўнікаў. Прасторавыя значэнні: Значэнні напрамку. Значзнні месцазнаходжання. Агульныя заўвагі аб спосабах выражэння прасторавых значэнняў. Часавыя значэнні: Абазначэнне моманту часу, з якога пачынаецца або да якога працягваецца што-небудзь. Абазначэнне часу, перад якім або пасля якога што-небудзь адбываецца. Абазначэнне адрэзку часу, у межах якога што-небудзь адбываецца. Аб’ектныя значэнні: Уласна аб’ектныя значэнні. Камітатыўныя значэнні. Аблятыўныя значэнні. Лімітатыўныя значэнні. Інструментальныя значэнні. Дэлібератыўныя значэнні. Значэнне замяшчальнасці. Трансгрэсіўныя значэнні. Значэнмі меры і ступені. Атрыбутыўныя значэнні: Квалітатыўныя значэнні. Квантытатыўныя значэнні. Дыстрыбутыўныя значэнні. Значэнні прыналежнасці. Генетычныя значэнні. Кампаратыўныя значэнні. Значэмні спосабу дзеяння. Прычынныя значэнні. Мэтавыя значэнні: Уласна мэтавае значэнне. Указанне на прызначэнне прадмета. Абазначэнне мэты дзеяння з адценнем матывіроўкі ці прычыны яго. Абазначэнне аб’екта, які з’яўляеціца мэтай дзеяння. Значэнні прыблізнасці. Літаратура. Распазнаванне 300, колернасць — палепшаны тэкст. Тэкст пад выявай старонкі.