Funkcja i pole mówienia i mowy w psychoanalizie : referat wygłoszony na kongresie rzymskim 26-27 września 1953 w Instituto di psicologia della universitá di Roma

Description

Jak wielkie jest przerażenie, które ogarnia człowieka odkrywającego postać własnej mocy, że odwraca się od niej w swoim działaniu, gdy to działanie ukazuje mu ją nagą. Tak jest w wypadku psychoanalizy. Odkrycie - prometejskie - Freuda było takim działaniem. Można prześledzić, jak w miarę ostatnich lat rośnie niechęć do zajmowania się funkcjami mówienia i polem mowy. Tłumaczy ona zmiany "celu i techniki", do których przyznaje się ruch psychoanalityczny, a których związek ze zmniejszaniem się skuteczności terapeutycznej jest jednak niejednoznaczny. Kariera oporu obiektu w teorii i technice sama musi być podporządkowana dialektyce analizy, która musi w nim rozpoznać alibi podmiotu. Aby dotrzeć do przyczyn tej degradacji dyskursu psychoanalitycznego, zasadne jest stosowanie metody psychoanalitycznej do zbiorowości podtrzymującej ten dyskurs. Twierdzimy, że nie sposób zrozumieć ani poprawnie zastosować techniki, jeśli nie zostaną rozpoznane pojęcia, na których się ona opiera. Naszym zadaniem będzie udowodnić, że pojęcia te zyskują pełny sens jedynie wtedy, gdy odnajdziemy kierunek w polu mowy i podporządkujemy się funkcji mówienia. Przedmowa 5 Wprowadzenie 13 I. Mówienie puste i mówienie pełne w psychoanalitycznym urzeczywistnianiu się podmiotu 23 II. Symbol i mowa jako struktura i granica pola psychoanalitycznego 55 III. Rezonanse interpretacji i czas podmiotu w technice psychoanalitycznej 95 Bibliografia 155 Nota o autorze 159 Podziękowania 163 Indeks osób 165