O wierze

Description

W O wierze Slavoj Zizek, znany w świecie słoweński filozof uprawiający krytykę kultury z pozycji psychoanalitycznych, podejmuje kwestię wiary, głównie chrześcijańskiej, w dzisiejszym świecie. Zizek, choć zdeklarowany materialista (dialektyczny) i ateista walczący, podchodzi do sprawy wiary z całą powagą. Niejako w imię chrześcijaństwa odrzuca z jednej strony inwazję spirytualizmu New Age, a z drugiej schematyzm chrześcijańskiej teologii. W wierze atrakcyjna jest moc zmieniania (wewnętrznego) świata - nie w sensie samorealizacji, lecz nowego początku, możliwości rozpoczęcia od punktu zerowego. Jako naturalna skłonność ludzkiego umysłu wiara jest bardziej fundamentalna niż ateizm, o który trzeba dopiero walczyć. Jej akt przerywa etykę - jak akt seksualny rozmowę - i wprowadza inny porządek. Ten potencjał wiary Zizek analizuje z bardzo szerokiej, wprost ekstrawaganckiej perspektywy, włączając do niej cyberprzestrzeń, film i literaturę, Lenina, Żydów i buddyzm. Paradoksalność wszakże stanowi samo jądro wiary. Wstęp. „Bóg jest nieświadomy” 7 I. Oszczędność, Horacjo, oszczędność! 13 Hamlet przed Edypem 13 Skąpstwo jako grzech śmiertelny 19 Dlaczego Chrystus umarł na krzyżu? 27 Fałsz ofiary 36 Kobieca odmowa 42 II. Przeciw cyfrowej herezji 49 Gnostycyzm? Nie, dziękuję! 49 1. Dekonstrukcjonistyczny ewolucjonizm 55 2. Kognitywistyczny buddyzm 61 3. Hegel z nauką kognitywistyczną 64 Autopoiesis a (samo)świadomość 71 Przyczyna a przyczynowość 78 Od rzeczy do obiektów a... i z powrotem 87 Prosimy bez seksu, jesteśmy cyfrowi! 107 Antynomia cyberprzestrzennego rozumu 126 III. Wypróżnij się 137 Obiekt analny 137 Czego możemy naprawdę nauczyć się od Tybetu? 146 Realność (chrześcijańskiej) iluzji 153 Cuda jednak się zdarzają! 158 Bóg tkwi w szczegółach 166 IV. „Boże mój, czemuś mnie opuścił?” 187 Wierzenie, które nie ma wiary 191 Wolność leninowska 197 Skąd żydowskie obrazoburstwo? 214 Autor, podmiot, kat 228 Żadnej łaski! 236