Marguerite

Description

‘Ik had haar de laan willen uitschrijven en als wraak nestelde ze zich in mijn bed, danste op de muren en verschool zich in de drukte om onmiddellijk weer te voorschijn te komen in die akelige stilte, dat vacuüm dat ikzelf had geschapen. En nu ze eindelijk voor me ligt en me nog altijd even vuil aankijkt, voel ik me plotseling weer klein en onbelast en een vreemde tederheid vervult mij voor deze vrouw, zo onthutsend eigen en toch vreemd, mijn grootmoeder die ik nooit heb begrepen maar die ik met liefde een naam heb gegeven, Marguerite.’Marguerite, na Amazone met het blauwe voorhoofd (1971) en De confrontatie (1974) het derde boek van de Vlaamse schrijfster Monika van Paemel (Poesele, 1945), is de verbeelding van een deel uit de eigen levensgeschiedenis, een poging om de figuur van een dominante grootmoeder en haar milieu te begrijpen; een afrekening met de tegenstrijdige gevoelens die de herinnering aan de grootmoeder oproept - vreemdheid en vertrouwdheid, afkeer en liefde. De vertelster tracht haar eigen anderszijn aan de hand van deze grootmoeder te definiëren, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er ook punten van verwantschap bestaan.